“Anarchizm”, z The Encyclopaedia Britannica, 1910.


Original: http://dwardmac.pitzer.edu/anarchist_archives/kropotkin/britanniaanarchy.html
Copyright: Peter Kropotkin

1910.
Piotr Kropotkin

Anarchizm (. Z Gr av i aoxn wbrew władzy), nazwa nadana zasady czy teorii działania i życia, w których społeczeństwo jest stworzone bez rządu – harmonii w takim społeczeństwie zostały pobrane, a nie poddania prawa, lub przez posłuszeństwo każdej instytucji, ale przez wolne umów zawartych między różnymi grupami, terytorialnych i zawodowych, swobodnie stanowiły ze względu na produkcji i konsumpcji, jak również dla zadowolenia nieskończoną różnorodnością potrzeb i aspiracji cywilizowanej istoty. W społeczeństwie rozwiniętej na tych liniach, dobrowolne stowarzyszenia, które już teraz zaczynają obejmować wszystkie obszary ludzkiej aktywności zajęłoby jeszcze większe rozszerzenie tak, aby zastępować dla państwa we wszystkich jego funkcji. Oni stanowią wplecione sieć, złożona z nieskończonej różnorodności grup i związków o różnej wielkości i stopni naukowych, czasowe lub mniej lub bardziej trwałe lokalnym, regionalnym, krajowym i międzynarodowym – w odniesieniu do wszystkich możliwych celów: produkcji, konsumpcji i wymiany, komunikacji, sanitarnych Ustalenia, edukacja, wzajemnej ochrony, obrona terytorium, i tak dalej, i, z drugiej strony, w celu zaspokojenia coraz większą liczbę naukowych, artystycznych, literackich i towarzyskich potrzeb. Ponadto, takie społeczeństwo będzie reprezentować nic niezmienne. Wręcz przeciwnie – jak widać w ogóle życia organicznego – Harmony będzie (jest utrzymywali) wynikają z ciągle zmieniającym się regulacji i modyfikację równowagi pomiędzy mnóstwa sił i wpływów, a korekta ta będzie łatwiej uzyskać, ponieważ żadna sił by cieszyć się szczególną ochronę ze strony państwa.

Jeśli, to twierdził, społeczeństwo zorganizowane zostały na tych zasadach, człowiek nie byłby ograniczony w swobodnym wykonywaniu swoich uprawnień w pracy produkcyjnej przez kapitalistycznego monopolu, utrzymywane przez państwo, ani nie byłby ograniczony w wykonywaniu jego woli przez strach przed karą, lub przez posłuszeństwo osób lub podmiotów, które zarówno metafizycznych, prowadzić do depresji inicjatywy i służalczości umysłu. On kieruje się w swoich działaniach przez własnego zrozumienia, co niekoniecznie będzie nosić wrażenie swobodnego działania i reakcji między własnej jaźni i etyczne koncepcje jego otoczenia. Człowiek byłby w ten sposób umożliwić uzyskanie pełnego rozwoju wszystkich swoich wydziałach, intelektualnych, artystycznych i moralnych, bez przeszkód stwarzanych przez przepracowania dla monopolistów, lub przez służalczości i bezwładności umysłu wielkiej liczby. Mógł więc być w stanie osiągnąć pełną indywidualizację, co nie jest możliwe albo w ramach obecnego systemu indywidualizmu lub pod dowolnym systemem socjalizmu państwowego w tzw Volkstaat (ludowe państwo).

Pisarze anarchiści uważają ponadto, że ich koncepcja nie jest utopia, skonstruowana w sposób a priori, po kilku Desiderata zostały podjęte jako postulaty. Wywodzi się ich zdaniem z analizy tendencji, które są już w pracy, choć socjalizm może znaleźć tymczasowy łaskę z reformatorów. Postęp nowoczesnej techniki, która wspaniale ułatwia produkcję wszystkich necessaries życia, rosnącą ducha niezależności i szybkiego rozpowszechniania wolnej inicjatywy i zrozumienia wolnej we wszystkich dziedzinach działalności – w tym tych, które wcześniej zostały uznane za prawidłowe przypisanie Kościoła i państwa – są stale wzmacniając no-rządową tendencję.

Co do ich koncepcji ekonomicznych, anarchiści, w przypadku wszystkich socjalistów, których stanowią one lewe skrzydło, utrzymują, że obecnie dominuje system prywatnej własności ziemi i naszej produkcji kapitalistycznej w imię zysku, stanowią monopol kursujący zarówno wobec zasad sprawiedliwości i wymagań użytkowych. Oni są główną przeszkodą, co zapobiega sukcesy nowoczesnej techniki z przeniesieniem do służby wszystkich, tak aby wytworzyć ogólnego samopoczucia. Anarchiści uważają wynagrodzenie-System i kapitalistycznej produkcji całkowicie jako przeszkody na drodze. Ale oni również wskazać, że państwo było, i nadal jest głównym instrumentem pozwalającym na kilka do zmonopolizowania ziemi i kapitaliści do odpowiednich dla siebie zupełnie nieproporcjonalne akcji corocznego skumulowanej nadwyżki produkcji. W konsekwencji, przy jednoczesnym zwalczaniu obecnego monopolizację gruntów i kapitalizmu w ogóle, walka anarchistów z tą samą energią państwa, jako głównego wsparcia tego systemu. Nie taki czy specjalny formularz, ale państwo w ogóle, czy to monarchia czy nawet republika regulowane za pomocą referendum.

Organizacja państwowa, po zawsze, zarówno w dawnej i współczesnej historii (Macedonian Empire Roman Empire, nowoczesne państwa europejskie dorastali na ruinach autonomicznych miast), instrument do ustanowienia monopolu na korzyść mniejszości rządzących, nie mogą być wykonane do pracy na zniszczenie tych monopoli. Anarchiści uważają zatem, że oddać do stanu wszystkich głównych źródeł ekonomicznego życia – ziemi, kopalnie, koleje, bankowość, ubezpieczenia, i tak dalej – jak również zarządzanie wszystkimi głównymi gałęziami przemysłu, Oprócz wszystkich funkcji zgromadzonych już w swoich rękach (edukacja, wspieranych przez państwo religie, obrona terytorium, itp.), to znaczy, aby utworzyć nowy dokument tyranii. Kapitalizm państwowy tylko zwiększenie uprawnień biurokracji i kapitalizmu. Prawdziwy postęp leży w kierunku decentralizacji, zarówno terytorialnej i funkcjonalne, w rozwoju ducha inicjatywy lokalnej i osobistej, i wolnej federacji od prostych do związku, w miejsce obecnej hierarchii od centrum do peryferii.

W przypadku większości socjaliści, anarchiści przyznają, że, podobnie jak całej ewolucji w przyrodzie, powolna ewolucja społeczeństwa następuje od czasu do czasu przez okres przyspieszonej ewolucji, które nazywane są rewolucje, a oni myślą, że era rewolucji nie jest jeszcze zamknięta . Okresy gwałtownych zmian pójdą okresy powolnej ewolucji, a okresy te muszą być wykorzystane – nie dla zwiększenia i poszerzenia uprawnień państwa, ale dla zmniejszenia ich, poprzez organizację w każdej gminie lub gminy z lokalnych grup producentów i konsumentów, jak również regionalnych i ewentualnie międzynarodowych, federacje z tych grup.

Na mocy powyższych zasad anarchiści odmówić być stroną niniejszej organizacji państwowej i wspierać go poprzez zaszczepienie świeżą krew do niego. Nie dążą do utworzenia i zaprosić ludzi pracy nie stanowią, partii politycznych w parlamencie. W związku z powyższym, od powstania Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników w 1864-1866, oni starali się promować swoje pomysły bezpośrednio wśród organizacji pracowniczych i wywoływania tych związków do bezpośredniej walki z kapitałem, nie umieszczając ich wiarę w ustawodawstwo parlamentarne.
Historyczny rozwój anarchizmu

Koncepcja społeczeństwa tylko naszkicowane, a tendencja, która jest jej dynamiczny wyraz, zawsze istniały w ludzkości, w opozycji do rządzącej hierarchicznej koncepcji i tendencji – teraz jeden, a teraz inny biorąc przewagę w różnych okresach historii. Do byłej tendencji zawdzięczamy ewolucję, przez samych mas, tych instytucji – klan, społeczność wiejska, gildia, wolne średniowieczne miasto – za pomocą której masy opór encroachments zdobywców i power-poszukujących mniejszości. Sama tendencja potwierdziła się z wielką energią w wielkich ruchów religijnych średniowiecza, zwłaszcza w pierwszych ruchów reform i jego poprzednikami. Jednocześnie to najwyraźniej znalazła swój wyraz w pismach niektórych myślicieli, od czasów Lao Tsze, chociaż, ze względu na jego pochodzenie nie-scholastycznej i popularne, oczywiście znaleźć mniej sympatii wśród uczonych niż przeciwieństwie tendencji.

Jak zostało wskazane przez prof Adler jego Geschichte des Sozialismus und Kommunismus, Arystyp (bc 430 pne), jeden z założycieli Cyrenaic szkole już uczył, że mądry nie może zrezygnować z ich wolności do stanu, w odpowiedzi na pytanie przez Sokrates powiedział, że nie pragną należeć albo do rządzenia lub klasy rządzonymi. Taka postawa, jednak wydaje się być podyktowane jedynie przez Epicurean postawy wobec życia mas.

Najlepszym wykładnikiem filozofii anarchistycznej w starożytnej Grecji był Zenon (342-267 lub 270 pne), z Krety, założyciela filozofii stoickiej, która wyraźnie sprzeciwia swoją koncepcję wolnej wspólnoty bez rządu do państwowego utopii Platona. On odrzucił wszechmoc państwa, jego interwencji i uniformizacji i ogłosił suwerenność prawa moralnego osoba – zauważając już, że choć konieczne instynkt samozachowawczy prowadzi człowieka do egoizmu, natura dostarczyła naprawczych do niego przez dostarczając człowieka z innego instynktu – to towarzyskości. Kiedy ludzie są rozsądne wystarczy śledzić ich naturalne instynkty, będą jednoczyć ponad granicami i stanowić kosmosu. Oni nie mają potrzeby stanowienia prawa sądów i policji, nie będzie miała żadnych świątyń i nie kultu publicznego, i nie używają pieniędzy – prezenty zajmując miejsce wymiany. Niestety, pisma Zenona nie dotarły do ​​nas i są znane tylko przez fragmentarycznych cytatów. Jednakże fakt, że jego bardzo treść jest podobne do obecnie stosowanych treści, pokazuje, jak głęboko układa tendencję ludzi, których charakter był ustnika.

W czasach średniowiecznych spotykamy te same poglądy na temat stanu wyrażone przez sławnego biskupa Alba, Marco Girolamo Vida, w swym pierwszym dialogu De dignitate reipublicae (Ferd. Cavalli, w Mem dell’Istituto Veneto, XIII;.. Dr E. Nys , Badania w historii ekonomii). Ale jest to szczególnie w kilku pierwszych ruchach chrześcijańskich, poczynając od IX wieku w Armenii, aw preachings wczesnych husytów, zwłaszcza Chojecki i anabaptystów wcześnie, zwłaszcza Hans Denk (por. Keller, Ein Apostel der Wiedertaufer), że znajdujemy te same idee wyrażane przymusowo – szczególny nacisk jest położony oczywiście na ich pozytywnych aspektach.

Rabelais i Fenelon, w swoich utopii, również wyraziły podobne pomysły, i były one również obecna w XVIII wieku wśród francuskich encyklopedystów, jak można wywnioskować z różnych wyrażeń sporadycznie spotykane w pismach Rousseau, z Wstępu Diderota do Voyage Bougainville, i tak dalej. Jednak z całą pewnością takie pomysły nie mogą być rozwijane, a następnie, dzięki rygorystycznej cenzury Kościoła katolickiego.

Idee te znalazły swój wyraz później, podczas wielkiej rewolucji francuskiej. Podczas jakobini robili wszystko co w ich mocy w celu scentralizowania wszystko w rękach rządu, wydaje się teraz, z ostatnio opublikowanych dokumentów, że masy ludzi, w ich gminach i “sekcje”, osiągnąć znaczną konstruktywną pracę. Oni przywłaszczył dla siebie wyborów sędziów, organizacja zaopatrzenia i sprzętu dla wojska, jak również dla dużych miast, pracy dla bezrobotnych, zarządzanie organizacji charytatywnych, i tak dalej. Oni nawet nie próbował nawiązać bezpośredniej korespondencji między 36.000 gmin Francji za pośrednictwem specjalnej planszy, na zewnątrz Zgromadzenia Narodowego (por. Zygmunt Lacroix, Actes de la commune de Paris).

Było Godwin, w jego Badaniach dotyczących politycznej sprawiedliwości (2 vols., 1793), który był pierwszy formułuje polityczne i ekonomiczne koncepcje anarchizmu, choć nie daje to imię do pomysłów opracowanych w jego niezwykłej pracy. Laws, pisał, nie są produktem mądrości naszych przodków: są produktem ich pasji, ich nieśmiałość, ich zazdrości i ich ambicji. Remedium ich oferta jest gorsza niż zła udają leczyć. Wtedy i tylko wtedy, gdy wszystkie prawa i sądy zostały zniesione, a decyzje w konkursach związanych pozostało do rozsądnych ludzi, wybranych do tego celu, prawdziwa sprawiedliwość stopniowo ewoluował. Co się stanie, szczerze Godwin twierdził jej zniesienie. Społeczeństwo, pisał, może doskonale funkcjonować bez jakiegokolwiek rządu: tylko społeczności powinny być małe i doskonale autonomiczny. Mówiąc o nieruchomości, stwierdził on, że prawa każdy “do każdej substancji może przyczynić się do dobra człowieka” musi być regulowane przez sama sprawiedliwość: substancja musi iść “do niego, którzy najbardziej tego chce”. Jego wniosek był komunizm. Godwin, jednak nie miał odwagi, aby utrzymać swoje opinie. On całkowicie przepisał później w jego rozdziale od nieruchomości i ograniczeniu jego komunistyczne poglądy w drugiej edycji Politycznej Sprawiedliwości (8vo, 1796).

Proudhon był pierwszy użył w 1840 (-ce que Qu’est la Propriete? Najpierw pamiętnik), nazwa anarchii z wniosku do rządu nie stanie społeczeństwa. Nazwa “anarchistów” zostało swobodnie stosować w czasie Rewolucji Francuskiej przez Girondists do tych rewolucjonistów, którzy nie uznają, że zadaniem rewolucji został osiągnięty z obalenia Ludwika XVI, i nalegał na serii ekonomiczne środki podejmowane ( zniesienie feudalnych praw bez odkupienia, powrót do wspólnoty wsi gminnych terenach zamkniętych od 1669, ograniczenie własności ziemskiej do 120 hektarów, progresywny podatek dochodowy, działanie krajowego systemu wymiany na słusznej podstawie wartości, które już otrzymał początek praktycznej realizacji, i tak dalej).

Teraz Proudhon zalecał społeczeństwo bez rządu, i używane anarchii słowo do opisania. Proudhon repudiated, jak wiadomo, wszystkie systemy komunizmu, zgodnie z którym ludzkość będzie napędzana w komunistycznych klasztorów lub koszarach, jak również wszystkie schematy lub państwowej wspomagania socjalizmu, które były popierane przez Louis Blanc i kolektywistów. Kiedy ogłosił w swoim pierwszym pamiętniku na nieruchomości, że “nieruchomość jest kradzież”, miał na myśli tylko nieruchomości w jej obecnym, Roman-prawa, poczucie “prawa użycia i nadużycia”, w prawach własności, z drugiej strony, rozumiana ograniczone poczucie posiadania, widział najlepszą ochronę przeciwko ingerencji państwa. Jednocześnie nie chciał gwałtownie do wywłaszczać obecnych właścicieli gruntów, domów mieszkalnych, kopalnie, fabryki i tak dalej. Wolał do osiągnięcia tego samego celu poprzez uczynienie kapitału niezdolną zarabiania interes i to on zaproponował, aby uzyskać za pośrednictwem banku krajowego, w oparciu o wzajemne zaufanie tych wszystkich, którzy są zaangażowani w produkcję, którzy zgadzają się na wymianę między sobą ich produkuje w wartości kosztów w drodze kontroli pracy reprezentujących godzin pracy wymaganych do produkcji każdego towaru. W takim systemie, co Proudhon opisany jako “Mutuellisme ‘, wszystkie wymiany usług jest dokładnie równoznaczne. Poza tym, bank taki będzie mogła pożyczać pieniądze bez odsetek, pobierało tylko coś jak 1 procent, a nawet mniej, na pokrycie kosztów administracyjnych. Każdy, będąc w ten sposób możliwość pożyczyć pieniądze, które mogłyby być wymagane na zakup domu, nikt nie zgodzi się płacić więcej roczny czynsz za korzystanie z niego. “Społeczny likwidacji” powszechny byłoby zatem świadczone łatwe, bez gwałtownych wywłaszczenia. To samo odnosi się do kopalń, kolei, fabryk i tak dalej.

W społeczeństwie, w tego rodzaju stan byłby bezużyteczny. Głównymi relacje obywateli byłoby oparte na wolnym i regulowane przez samą utrzymywania konta. Konkursy mogą być rozstrzygane w drodze arbitrażu. Przenikliwy krytyka państwa i wszystkich możliwych form rządu, i głęboki wgląd do wszystkich problemów gospodarczych, były znane cechy dzieła Proudhona.

Warto zauważyć, że francuski mutualizm miała swój prekursor w Anglii, William Thompson, który zaczął od mutualizmu zanim został komunistą, a jego zwolenników John Gray (Wykład na temat ludzkiego szczęścia, 1825, Social System, 1831) i JF Bray (Partii Pracy krzywd i Remedy Partii Pracy, 1839). Miał również swój prekursor w Ameryce. Josiah Warren, który urodził się w 1798 (por. W. Bailie, Josiah Warren, pierwszy amerykański anarchista, Boston, 1900), i należała do Owena “New Harmony”, uznał, że awaria tego przedsiębiorstwa, głównie ze względu na tłumienie indywidualności i brak inicjatywy i odpowiedzialności. Te wady, uczył, były nieodłącznym elementem każdego systemu opartego na władzy i wspólnoty dóbr. Opowiadał więc pełną indywidualną wolność. W 1827 roku otworzył w Cincinnati trochę Country Store, który był pierwszym “store equity” i które ludzie nazywali “sklepem czasie”, ponieważ opiera się na pracy wymieniane godziny na godzin w różnego rodzaju produktów. “Koszt – limit ceny”, a zatem “nie interesuje”, było mottem jego sklepie, a później na jego “wioski kapitałowej, w pobliżu Nowego Jorku, który był jeszcze w istnienie w 1865 roku. Panie Keitha “House of Equity” w Bostonie, założona w 1855, jest również godne ogłoszenia.

Chociaż ekonomiczne, a zwłaszcza wzajemne-banking, idee Proudhona znalazł zwolenników, a nawet praktyczne zastosowanie w Stanach Zjednoczonych, jego koncepcji politycznej anarchii znaleziono ale niewielki oddźwięk we Francji, gdzie Christian socjalizm Lamennais i Fourierists i socjalizm Louis Blanc i wyznawcami Saint-Simon, były dominującym. Te pomysły, które oceniły, jednak niektóre czasowe wsparcie wśród lewicowych heglowskiej w Niemczech, w 1843 roku Mojżesz Hess, i Karl Grun w 1845 roku, który opowiadał anarchizmu. Poza tym, autorytarny komunizm Wilhelma Weitling udzieliła początek opozycji wśród szwajcarskich pracujących mężczyzn, Wilhelm Marr dało się nią w latach czterdziestych.

Z drugiej strony, anarchizm indywidualistyczny znaleziony, także w Niemczech, swój najpełniejszy wyraz w Maxa Stirnera (Kaspar Schmidt), którego niezwykłe prace (Der Einzige und sein Eigenthum i artykuły przyczyniły się do Rheinische Zeitung) pozostała całkiem pomijany dopóki nie zostały doprowadzone do wyeksponowania John Henry Mackay.

Prof V. Basch, w bardzo zdolnego wstępie do swojej interesującej książce, L’lndividualisme Anarchiste: Max Stirner (1904) wykazał, w jaki sposób rozwój filozofii niemieckiej od Kanta do Hegla i “absolutna” z Schelling i Geist Hegla, musi sprowokować, gdy anty-heglowskiej bunt zaczął głoszenie same ‘absolute’ w obozie rebeliantów. Dokonano tego przez Stirnera, który zalecał, nie tylko pełną buntu przeciwko państwu i przeciwko niewoli, które autorytarny komunizm nakładają na ludzi, ale także pełnego wyzwolenia jednostki od wszystkich obligacji społecznych i moralnych – rehabilitacja ‘I “nadrzędność indywidualnego, pełnego” amoralism ‘, a “Stowarzyszenie egoistów”. Końcowy wniosek z tego rodzaju indywidualne anarchizm został wskazany przez prof Basch. Twierdzi ona, że ​​celem wszystkich wyższej cywilizacji jest, aby nie pozwolić wszyscy członkowie społeczności rozwijać się w normalny sposób, ale zezwolenie niektórym lepiej obdarzone osoby “w pełni rozwijać”, nawet kosztem szczęścia i samo istnienie masy ludzkości. Jest to więc powrót w kierunku najczęstszych indywidualnej ISM, popierane przez wszystkich potencjalnych superior mniejszości, do których rzeczywiście człowiek zawdzięcza w swojej historii dokładnie stan i reszty, które te walkę indywidualistów. Ich indywidualizm idzie tak daleko, jak zakończy się negacją własnej punkt wyjścia – nie mówiąc już o niemożliwości dla jednostki osiągnięcie naprawdę pełnego rozwoju w warunkach ucisku mas przez “arystokracji piękne”. Jego rozwój pozostaje jednostronny. To dlatego ten kierunek myślenia, pomimo jego niewątpliwie właściwy i pożyteczny rzecznictwa pełnego rozwoju każdej indywidualności, znajdzie przesłuchanie jedynie w ograniczonych kręgach artystycznych i literackich.
Anarchizm w Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników

Ogólna depresja u propagandy wszystkich frakcji socjalizmu następnie, jak wiadomo, po klęsce powstania paryskich robotników w czerwcu 1848 roku i upadku Rzeczypospolitej. Wszystkie socjalistyczna prasa zakneblowany w okresie reakcji, która trwała pełne dwadzieścia lat. Niemniej jednak, nawet myśl anarchistyczna zaczął się pewien postęp, a mianowicie w pismach Bellegarrique (Caeurderoy), a zwłaszcza Józef Déjacque (Les Lazareacute’ennes, L ‘Humanisphère, anarcho-komunistyczny utopia, ostatnio odkryte i przedruk). Ruch socjalistyczny reaktywowana dopiero po 1864 roku, kiedy niektórzy francuscy pracujący mężczyźni, wszystkie “mutualistów”, spotkanie w Londynie podczas Powszechnej Wystawie z angielskimi wyznawców Roberta Owena, założył Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotników. Stowarzyszenie to rozwija się bardzo szybko i przyjęła politykę bezpośredniego ekonomicznej walki z kapitalizmem, bez ingerencji w agitacji politycznej parlamentarnej, i ta zasada została następnie do 1871 roku. Jednak po wojnie francusko-niemieckiej, kiedy Międzynarodowe Stowarzyszenie zostało zakazane we Francji po powstaniu gminy, niemieccy pracujący ludzie, którzy otrzymali prawo wyborcze męskość do wyborów do nowo założonej imperialnego parlamentu, nalegał na zmianę taktyki International, i zaczął zbudować Socjaldemokratycznej partii politycznej. Ten szybko doprowadził do podziału w Związku Robotników i Latin federacji, hiszpański, włoski, belgijski i jury (Francja nie może być reprezentowane), utworzonych między sobą Federalnej Unii, które wybuchły w całości z marksistowską Rady Generalnej Międzynarodówki. W ramach tych federacji opracowany teraz co można określić jako nowoczesny anarchizm. Po nazwach “Federalistów” i “antyautorytaryści” był używany przez jakiś czas przez te federacje nazwa “anarchistów”, które ich przeciwnicy nalegał na stosowanie do nich zwyciężył, a wreszcie został revindicated.

Bakunin (QV) szybko stał się pierwszym duchem wśród tych federacji łacińskiego dla rozwoju zasad anarchizmu, co zrobił w szeregu pism, broszur i listów. Domagał się całkowitego zniesienia państwa, które – pisał – jest produktem religii, należy do niższego stanu cywilizacji, stanowi zaprzeczenie wolności, a nawet, że psują, które zobowiązuje się wykonać na rzecz ogólnie samopoczucie. Stan był historycznie zło konieczne, ale jej pełne wymieranie będzie, prędzej czy później, równie niezbędne. Odrzucając wszelkie przepisy, nawet wydając z powszechnych wyborów, Bakunin twierdził, dla każdego narodu, każdego regionu i gminy, pełną autonomię, tak długo, jak nie jest zagrożeniem dla swoich sąsiadów, a pełną niepodległość jednostki, dodając, że ktoś staje się naprawdę wolny tylko wtedy, gdy w miarę jak wszyscy inni są za darmo. Darmowe federacje gmin stanowiłoby wolnych narodów.

Co do jego koncepcji ekonomicznych, Bakunin określał się, wspólnie z towarzyszami federalistycznych Międzynarodówki (César De Paepe, James Guillaume, Schwitzguébel), “anarchistycznej kolektywizmu” – nie w tym sensie, Vidala i Pecqueur w 1840, lub ich dzisiejsi socjaldemokratyczni zwolenników, ale wyrazić stan rzeczy, w którym wszystko, co potrzebne do produkcji są posiadane wspólnie przez grupy pracownicze i wolne komuny, podczas gdy sposoby płacenia za pracę, komunistyczne lub inaczej, byłaby przez każdą grupę dla siebie. Rewolucja społeczna, w pobliżu podejście zostało przepowiedziane w tym czasie przez wszystkich socjalistów, byłoby sposobem wprowadzenia w życie nowych warunków.

Jurassic, hiszpański i włoskie federacje i sekcje Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników, jak również francuski, niemiecki i amerykański anarchistyczne grupy, były przez następne lata głównymi ośrodkami myśli anarchistycznej i propagandy. Oni powstrzymał się od jakiegokolwiek udziału w parlamentarnej polityce, i zawsze w bliskim kontakcie z pracy organizacji. Jednak w drugiej połowie “lat osiemdziesiątych i na początku” dziewięćdziesiątych XIX wieku, kiedy to wpływ anarchistów zaczęły być odczuwalne w strajkach, w 1 majowych manifestacji, gdzie promował ideę strajku generalnego na dzień osiem godzin, a anty-militaryzmu propagandy w armii, gwałtowne oskarżenia były skierowane przeciwko nim, zwłaszcza w krajach romańskich (w tym fizyczną tortur w Barcelonie Zamku) oraz w Stanach Zjednoczonych (wykonanie pięciu anarchistów w Chicago 1887). Wobec tych oskarżeń anarchiści odwecie aktów przemocy, które z kolei zostały następnie więcej egzekucji z góry i nowych aktów zemsty od dołu. Ten stworzony w opinii publicznej wrażenie, że przemoc jest substancja anarchizmu, zobacz odrzucone przez swoich kibiców, którzy utrzymują, że w przemocy rzeczywistości uciekamy się do wszystkich stron, w miarę jak ich otwarte działanie jest zakłócane przez represje i wyjątkowe przepisy czynią ich zakazuje. (Por. Anarchizm i Outrage przez CM Wilsona i Raport hiszpańskiego Komitetu okrucieństwa, w “broszur Freedom”; Concise History Wielkiej próbnej anarchistów w Chicago, przez Dyer Lum (Nowy Jork, 1886); Martyrs Chicago : Przemówienia, etc.)

Anarchizm rozwijał, częściowo w kierunku ‘mutuellisme’ Proudhonian, ale przede wszystkim jako komunistycznego anarchizmu, którego trzeci kierunek, Christian-anarchizmu, dodano przez Lwa Tołstoja, i czwartym, które mogą być przypisane jako literacko-anarchizm , zaczął wśród niektórych prominentnych pisarzy współczesnych.

Idee Proudhona, szczególnie dotyczące bankowości wzajemnej pomocy, co odpowiada z tymi Josiah Warren, znaleziono znaczną następuje w Stanach Zjednoczonych, tworząc dość szkoły, z których głównymi są pisarzy Stephen Pearl Andrews, William Grene, Lysander Spooner (który rozpoczął pisać w 1850 roku, a którego niedokończone dzieło, Natural Law, był pełen obietnic), oraz kilka innych, których nazwiska znajdują się w Bibliographie dr Nettlaua jest de l’anarchie.

Znaczącą pozycję wśród indywidualistycznych anarchistów w Ameryce została zajęta przez Benjamin R. Tucker, którego czasopismo Liberty powstał w 1881 i którego koncepcje są kombinacją tych Proudhona z tymi Herberta Spencera. Zaczynając od stwierdzenia, że ​​anarchiści są egoistów, ściśle mówiąc, i że każda grupa ludzi, czy to tajemnica liga kilka osób, lub do Kongresu Stanów Zjednoczonych, ma prawo do gnębienia wszystkich ludzi, pod warunkiem, że ma moc do tego, że wolność dla wszystkich równe i absolutna równość powinno być prawo, a “nic każdy własny biznes” jest wyjątkowa prawo moralne anarchizmu, Tucker przechodzi do udowodnienia, że ​​ogólne i dokładne zastosowanie tych zasad, by być korzystne i dawałaby żadnego niebezpieczeństwa, ponieważ uprawnienia każdego człowieka byłoby ograniczone przez wykonywania równych praw wszystkich innych. On dalej wskazane (po H. Spencer) różnicę, jaka istnieje między ingerencji w czyjeś prawa i odporność na taką ingerencję, między dominacji i obrony: były są na równi potępienie, czy to wtargnięcie do przestępstwa po jednostki, lub wkraczanie jednego po wszystkich innych, lub w każdym innym momencie jeden, podczas gdy odporność na ingerencję jest uzasadnione i konieczne. Dla ich obrony, zarówno obywatel i grupa ma prawo do jakiejkolwiek przemocy, w tym kary śmierci. Przemoc jest również uzasadniona na wyegzekwowanie obowiązku trzymania umowy. Tucker Spencer wynika zatem, i, tak jak on, otwiera (w niniejszym pisarza zdaniem) drogę do odtworzenia pod hasłem “obrony” wszystkie funkcje państwa. Jego krytyka obecnego stanu jest bardzo poszukiwania, a jego obrona praw jednostki bardzo silny.

Jeśli chodzi o jego poglądy ekonomiczne BR Tucker następująco Proudhona.

Anarchoindywidualizmu amerykańskiej Proudhonians jednak stwierdza, ale trochę sympatii wśród mas pracujących. Ci, którzy ją wyznają – są to głównie “intelektualistów” – szybko zdają sobie sprawę, że indywidualizacja one tak bardzo chwalą nie jest osiągalna przez indywidualnych wysiłków i albo porzucić szeregi anarchistów, a są napędzane do liberalnego indywidualizmu do klasycznego ekonomisty lub ich emeryturę w rodzaj Epicurean amoralism, czy teorii nadczłowieka, podobnym do Stirnera i Nietzschego. Wielka większość anarchisty pracy mężczyźni wolą anarcho-komunistyczne idee, które stopniowo ewoluowały z kolektywizmu anarchistycznej Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników. Do tego kierunku należą – aby wymienić tylko lepiej znanych wykładniki anarchizmu Elisee Reclus Jean Grave, Sebastien Faure, Emile Pougeta we Francji, Errico Malatesta i Covelli we Włoszech; R. Mella, A. Lorenzo, a przeważnie nieznanych autorów wielu doskonałe manifesty w Hiszpanii; John Most wśród Niemców; Spies, Parsons i ich zwolenników w Stanach Zjednoczonych, i tak dalej, natomiast Domela Nieuwenhuis zajmuje pozycję pośrednią w Holandii. Głównymi papiery anarchistyczne, które zostały opublikowane od 1880 roku, również należą do tego kierunku, podczas gdy liczba anarchistów tego kierunku dołączyli tzw ruch-syndykalistycznych francuski nazwa dla apolitycznego ruchu robotniczego, poświęcone bezpośredniej walki z kapitalizmem , które w ostatnim czasie, tak się widoczne w Europie.

Jako jeden z kierunku anarcho-komunistycznego, obecny pisarz przez wiele lat starała się rozwinąć następujące pomysły: Aby pokazać intymny, logicznego związku, który istnieje między współczesnej filozofii nauk przyrodniczych i anarchizm, anarchizm postawić na podstawie badań naukowych przez studia z tendencji, które są widoczne teraz w społeczeństwie i mogą wskazywać jego dalszą ewolucję oraz wypracować podstawy etyki anarchistycznych. Jeśli chodzi o treść samego anarchizmu, to było celem Kropotkina, aby udowodnić, że komunizm przynajmniej częściowy – ma większe szanse zostania ustanowionym niż kolektywizm, zwłaszcza w gminach przejęły inicjatywę, i to za darmo, lub anarcho-komunizm jest jedyną formą komunizmu , że ma jakiekolwiek szanse na akceptację w cywilizowanych społeczeństwach; komunizm i anarchia są zatem dwa pojęcia ewolucji, które uzupełniają się nawzajem, jeden renderowania inne możliwe i dopuszczalne. Próbował ponadto, aby wskazać, jak podczas okresu rewolucyjnego, miasta duże – jeśli jego mieszkańcy przyjęli pomysł może zorganizować się na wzór wolnego komunizmu miasto zagwarantowanie każdy mieszkaniec mieszkania, żywności i odzieży w stopniu odpowiadająca komfortu teraz dostępne dla klasy średniej tylko w zamian za pół-dzień-tych, lub pracy pięć godzin, i jak te wszystkie rzeczy, które mogłyby być uważane za luksusowe mogą być pobrane przez wszystkich, jeśli dołącza do drugiej połowy na dzień wszystkie rodzaje wolnych stowarzyszeń realizujących wszystkie możliwe cele – edukacyjne, literackie, naukowe, artystyczne, sportowe i tak dalej. W celu udowodnienia, pierwsze z tych twierdzeń, że przeanalizował możliwości pracy rolnej i przemysłowej, zarówno w przypadku połączenia z pracą mózgu. I w celu wyjaśnienia głównych czynników ludzkiej ewolucji, przeanalizował rolę odegrała w historii przez popularne agencje konstruktywnej wzajemnej pomocy i historycznej roli państwa.

Bez nazywania siebie anarchistą, Lew Tołstoj, podobnie jak jego poprzednicy w popularnych ruchów religijnych w XV i XVI wieku, Chojecki, Denk i wielu innych, objął stanowisko anarchistyczne w odniesieniu do państwa i prawa majątkowe, wywodząc jego wnioski z ogólnego ducha z naukami Chrystusa i z koniecznych nakazom rozumu. Przy całej potędze jego talentu zrobił (szczególnie w Królestwie Bożym w was) potężną krytykę Kościoła, państwo i prawo w ogóle, a szczególnie obecnych prawa własności. Opisuje stan jako dominacji niegodziwców, wspieranych przez brutalne życie. Rabusie, mówi, są znacznie mniej niebezpieczne niż rząd dobrze zorganizowany. On sprawia, że ​​wyszukiwanie krytykę przesądów, które mają prąd teraz dotyczące świadczeń przyznanych ludziom przez Kościół, państwo i istniejącego podziału nieruchomości, a od nauk Chrystusa on wywodzi zasadę braku odporności oraz nieprzekraczalnego potępienie wszystkich wojen. Jego religijne argumenty są jednak tak dobrze w połączeniu z argumentów zapożyczonych z beznamiętnym obserwacji obecnych zła, że ​​porcje anarchistyczne jego dzieł odwołać się do religijnych i nie-religijnych czytelnika podobne.

Byłoby możliwe stanowią tu w krótkim szkicu penetracji, z jednej strony, w idei anarchistycznych współczesnej literaturze, oraz wpływ na drugiej, które idee Libertariańską najlepszych pisarzy współczesnych nie wykonywane na rozwój anarchizmu. One powinny skonsultować się dziesięć dużych tomów Littéraire Suplement do papieru La Revolte a później Temps Nouveaux, zawierające reprodukcje z dzieł setek współczesnych autorów wyrażających anarchistyczne idee, w celu realizacji jak ściśle związane jest z anarchizmu wszystko ruch intelektualny naszych czasów. JS Milla Liberty, Individual Spencer kontra państwo, Marc Guyau moralność bez zobowiązań lub sankcję, a Morale Fouillée w La, I’art et religia la, dzieła Multatuli (E. Douwes Dekker), sztuki Richarda Wagnera i rewolucja, dzieła Nietzsche, Emerson, W. Lloyd Garrison, Thoreau, Aleksander Hercen, Edward Carpenter i tak dalej, oraz w dziedzinie fikcji, dramatach Ibsena, poezji Walta Whitmana, wojny i pokoju Tołstoja, Zoli Paryżu i Le Travail, na Ostatnio prace Mereżkowskiego i nieskończoność dzieł mniej znanych autorów, są pełni pomysłów, które pokazują, jak bardzo anarchizm przeplata się z pracą, co dzieje się we współczesnej myśli w tym samym kierunku uwłaszczenia człowieka od więzów państwa jak również od tych z kapitalizmem.

Comments are closed.